الشيخ الصدوق ( مترجم : كاظمى )

257

ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى )

آن را بياورم . فرمودند : نه من سزاوارتر از تو هستم ، ولى با من بيا . باهم به سايبان بنى ساعده رفتيم . در آن‌جا عدّه‌اى خوابيده بودند . آن حضرت عليه السّلام يك يا دو نان زير لباس هركدام از آنان گذاشت . در بازگشت به آن حضرت عليه السّلام عرض كردم : فدايت گردم آيا مذهب آنها حق بود ( شيعه بودند ) ؟ فرمودند : اگر مذهب آنها حق بود ، نمك غذايشان را هم برايشان مىآوردم . خداوند هر چيزى كه آفريد ذخيره‌كننده‌اى دارد ، مگر صدقه كه خود سرپرست آن است . و پدرم هنگامى كه صدقه‌اى مىداد ، ابتدا آن را در دست سائل قرار مىداد ، سپس آن را مىگرفت ، مىبوسيد و مىبوييد ، آنگاه دوباره آن را به سائل مىداد . و اين كار بدين جهت بود كه صدقه قبل از اينكه به دست سائل برسد به دست خداوند مىرسد . و دوست دارم آنچه به دست خدا رسيده است به دست من برسد زيرا صدقه پس از اينكه به دست خدا رسيد ، به دست سائل مىرسد . و همانا صدقه دادن در شب خشم خداوند را خاموش مىكند و عمر را طولانى مىنمايد . همانا حضرت عيسى عليه السّلام زمانى كه از ساحل دريا مىگذشت ، نانى را كه غذايش بود ، به دريا انداخت . يكى از يارانش عرضه داشت : اى روح اللّه و كلمة اللّه چرا چنين كرديد ؟ اين بخشى از غذايت بود . فرمودند : اين كار را كردم تا جنبنده‌اى از جنبندگان آب ، آن را بخورد و ثواب آن نزد خداوند بزرگ بماند . ثواب دعاى سائل و گدا براى صدقه‌دهنده : أبي ره قال حدّثني سعد بن عبد اللّه عن أحمد بن محمّد عن الحسن بن عليّ بن فضّال عن مثنّى الخيّاط عن أبي بصير عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال قال عليّ بن الحسين عليه السّلام ما من رجل تصدّق على مسكين مستضعف فدعا له المسكين بشيء تلك السّاعة إلّا استجيب له . . . . امام صادق عليه السّلام نقل مىنمايند كه امام سجاد عليه السّلام فرمودند : هيچ مردى به فقير ضعيفى صدقه نمىدهد و آن فقير در آن زمان براى او دعايى نمىكند ، مگر اينكه دعاى او مستجاب مىگردد . ثواب مهلت دادن به تنگدست : أبي رحمهم اللّه قال حدّثنا عبد اللّه بن جعفر الحميريّ عن يعقوب بن يزيد عن الحسن بن محبوب عن حمّاد عن سدير عن أبي جعفر عليه السّلام قال يبعث يوم القيامة قوم تحت ظلّ